Towa Bird odsłania bardziej refleksyjną stronę swojej twórczości. Nowy singiel „Deep Blue” to osobista opowieść o więzi z siostrą, która pozostaje silna niezależnie od dzielących je kilometrów. Piosence towarzyszy wyreżyserowany przez artystkę teledysk, w którym występują obie siostry.
Wydane 6 listopada „Deep Blue” pojawia się po niedawnej trasie „Gentleman Tour”. To właśnie podczas tych koncertów wokalistka, autorka piosenek i gitarzystka po raz pierwszy zaprezentowała utwór publiczności. Nagranie spotkało się z entuzjastycznym przyjęciem i szybko trafiło do grona ulubionych piosenek fanów. Bird pozwala tu wybrzmieć subtelniejszym emocjom, zachowując charakterystyczną dla siebie zadziorność.
Autorami „Deep Blue” są Towa Bird, Patrick Wimberly i Donna Missal, a za produkcję odpowiada Wimberly. Utwór powstał z myślą o Cat, siostrze artystki. Towarzyszący mu klip jest czułym portretem ich relacji.
– „Deep Blue” to piosenka o mojej siostrze Cat. Opowiada o naszej więzi, wspieraniu się w przełomowych momentach życia i poczuciu emocjonalnej bliskości bez względu na odległość – mówi Towa.
Singiel ukazuje się po znakomicie przyjętym „Gentleman”, drugim albumie Bird. Artystka przewrotnie odczytuje na nim tradycyjny ideał dżentelmena, czyniąc z niego symbol queerowej pewności siebie i romantyzmu. Odchodzi przy tym od precyzyjnie skrojonego alternatywnego popu debiutanckiego „American Hero”, stawiając na wyrazisty charakter i sugestywny klimat.
„The New York Times” docenił jej umiejętność gitarowej gry odnajdującej się zarówno u boku gwiazd popu, jak i przedstawicielek ruchu riot grrrl. Z kolei „Rolling Stone”, chwaląc odwagę jej kompozycji, zauważył, że po niezwykle pewnym siebie debiucie gitarzystka sięgnęła po jeszcze większą swobodę i pewność własnych możliwości.
Towa Bird ma filipińsko-brytyjskie korzenie, a znaczną część dzieciństwa spędziła w Tajlandii i Londynie. Po gitarę sięgnęła w wieku dwunastu lat, ucząc się grać do nagrań The Kinks, The Who i innych zespołów z kolekcji płyt ojca. Dwa lata później założyła pierwszy zespół. Występowała w barach i na ulicznych festiwalach w Hongkongu, a następnie rozpoczęła studia w Goldsmiths na Uniwersytecie Londyńskim. Po dwóch latach zrezygnowała z nauki, by skupić się na muzyce, początkowo produkując i współtworząc piosenki dla innych artystów.
Wydany w 2024 roku debiut „American Hero” był intymną opowieścią o queerowości, tożsamości i złożoności miłości. Płytę doceniły m.in. „Billboard”, „Vanity Fair”, „DAZED” i „Rolling Stone”. Bird koncertowała w Ameryce Północnej i Europie z Reneé Rapp, a także otwierała występy Billie Eilish podczas „HIT ME HARD AND SOFT: THE TOUR”. Jej drugi album, „Gentleman”, wyprodukował Patrick Wimberly, znany ze współpracy z MGMT i Blood Orange, a gościnnie pojawiła się na nim Kathleen Hanna z Bikini Kill.
Artystka zaznacza swoją obecność również w świecie mody. Była twarzą Miu Miu i pojawiła się na okładkach m.in. „Vogue Philippines”, „NME”, „Dork”, „Re-Edition”, „Highsnobiety” i „Gay Times”.