Jon Batiste ogłosił łącznie trzy kolejne albumy, począwszy od „Black Mozart (Batiste Piano Series Vol. 2)”, którego premiera odbędzie się 19 czerwca. Data wydania przypada na Juneteenth, podkreślając głębszy kontekst kulturowy albumu, w którym Batiste reinterpretuje tradycję klasyczną z perspektywy czarnej amerykańskiej kultury muzycznej.
Jako druga część serii solowych nagrań fortepianowych Jona Batiste'a, album „Black Mozart (Batiste Piano Series Vol. 2)” kontynuuje ideę zaangażowania w twórczość przełomowych kompozytorów z różnych epok z wykorzystaniem elementów spontanicznej kompozycji i improwizacji. – Wolfgang Amadeusz Mozart, pionier, który stworzył własny język muzyczny, a jednocześnie oddawał hołd swoim poprzednikom, mistrz symetrii i doskonalenia struktury oraz formy, płynnie łączył prostotę melodyczną z jej intensywną złożonością, co rzucało wyzwanie konwencjom jego epoki, a mimo to miała uniwersalny charakter – opowiada Batiste. – Podobnie jak Thelonious Monk – dla mnie późniejszy przykład tych samych cech – Mozart był skrupulatnym metafizykiem, który tworzył wyjątkową kombinację logicznego mistrzostwa, wciąż w pewien sposób wymykającą się wyjaśnieniom.
– Mozart (…) przyswoił wszystko, co do niego prowadziło, i był oczywistym następcą Johanna Sebastiana Bacha – kontynuuje Batiste. – Obaj byli klawiszowcami, najwybitniejszymi improwizatorami, twórcami melodii we wszystkich rejestrach oraz mistrzami perkusyjnej lewej ręki. Jeśli Bach był fundamentem, Mozart był mostem prowadzącym ostatecznie do muzyki współczesnej. (…) Zreinterpretowałem Mozarta „na czarno”, nasycając go wpływami jazzu, ragtime’u, stride’u, bluesa i stompów, zachowując jednocześnie jego podstawową istotę jako muzyki klasycznej o nowoczesnym charakterze.
Jon Batiste ogłosił również nadchodzące wydania 3. i 4. tomu serii „Batiste Piano Series”, skupione na twórczości Theloniousa Monka. „Monk Meditations” oraz „Monk Movements” ukażą się 14 sierpnia. Celem Batiste’a przy tworzeniu tych trzech albumów było „stworzenie muzycznego dialogu między Monkiem i Mozartem (...), oddając im hołd i jednocześnie wnosząc wkład w ich pokrewne dziedzictwo”.
Urodzony w rodzinie o długiej tradycji muzycznej w Luizjanie, Jon Batiste kształcił się jako pianista klasyczny i uzyskał licencjat oraz tytuł magistra fortepianu jazzowego w The Juilliard School. Jak powiedział w rozmowie z „The New York Times” przy okazji profilu pierwszego albumu z serii – „Beethoven Blues” z 2024 roku – jego zamiłowanie do łączenia własnej muzyki z klasyką sięga lat nastoletnich, kiedy improwizował na utworach Chopina i Bacha podczas występów w Nowym Orleanie.
„Beethoven Blues” spotkał się z ogromnym odzewem publiczności. Wydawnictwo przez pięć kolejnych tygodni zajmowało 1. miejsce listy Billboard Classical Albums, a przez dziewięć tygodni listy było na szczycie zestawienia Classical Crossover Albums. Był to również najwyższy debiut Batiste’a na liście Billboard Top 200 – na 64. miejscu. Te sukcesy utwierdziły Batiste’a w przekonaniu, że seria powinna być kontynuowana.
Reinterpretacja klasycznych modeli przez Batiste’a sugeruje pokrewieństwo w wielu kierunkach, a gdy artysta myśli o Mozarcie, jego kolejnym skojarzeniem jest Thelonious Monk. 3. i 4. tom serii – ponieważ „jeden by nie wystarczył” – poświęcone są Monkowi, nie tylko jako późnemu odpowiednikowi Mozarta, ale także w ramach hołdu dla wybitnej postaci, która miała ogromny wpływ na samego Batiste’a. W notach do albumu, zapisanych w rytmicznych wersach, pianista pisze:
„Jeszcze zanim wiedziałem, kim był, zaczynałem mieć podobne myśli muzyczne jak on. O tym, jak uchwycić punkt ciężkości swingu. O supersynkopie i humorze harmonii. O rymie melodycznym i dramaturgii. O fortepianie jako 88 nastrojonych bębnach. (…) Muzyka Monka sprawia, że mój umysł i dusza niezwykle się synchronizują. To mój ulubiony pianista wszech czasów – nie tylko jazzowy, ale w każdym stylu. Sposób, w jaki słyszy harmonię i brzmienie, które wydobywa z fortepianu, to coś, co powinno mieć zastosowanie we wszystkich stylach gry.”
Choć oba albumy inspirowane są tym samym artystą, złożoność muzyki Monka sprzyja wielu podejściom, dlatego oba projekty podążają różnymi ścieżkami: „Monk Meditations” jest prawdopodobnie pierwszym w historii albumem medytacyjnym w nurcie new age inspirowanym Theloniousem Monkiem, natomiast „Monk Movements” przekształca klasyczne kompozycje jazzowe w rozbudowane, wirtuozowskie formy fortepianowe, rozszerzając kanon utworów na fortepian solo. Podobnie jak w przypadku „Black Mozart” i „Beethoven Blues”, na pierwszy plan wybija się innowacyjny entuzjazm interpretatora – „talentu pokoleniowego, z pasją do (…) łączenia ludzi poprzez wspólną miłość do tworzenia muzyki” (Classic FM).
Jon Batiste niedawno rozpoczął niedawno trasę „A Fantastical Musical Journey”, obejmującą koncerty symfoniczne z Colorado Symphony Orchestra i Boston Pops, występy na międzynarodowych festiwalach (KOKO w Londynie, Umbria Jazz Festival, Rock in Rio), koncerty w USA (Forest Hills Stadium w Nowym Jorku, Greek Theatre w Los Angeles) i wiele innych. Ma on również wystąpić jako gość specjalny na wybranych koncertach trasy stadionowej Tylera Childersa „Snipe Hunt 2026”, w tym na Wrigley Field w Chicago i Folsom Field w Boulder.
Album Batiste’a z 2025 roku, „Big Money”, zdobył nagrodę Grammy za najlepszy album Americana podczas 68. gali, co stanowi jego ósme zwycięstwo Grammy. Poza działalnością jako artysta nagrywający i wykonawca, Batiste stworzył znaczący dorobek jako kompozytor muzyki filmowej. Skomponuje muzykę do nowej wersji filmu „The Thomas Crown Affair” dla Amazon MGM, reżyserowanej i z udziałem laureata Oscara Michaela B. Jordana, której premiera kinowa zaplanowana jest na 5 marca 2027 roku.