Eric Clapton, Peter Green i Mick Taylor – zanim zapisali własne rozdziały historii rocka, rozwijali talent u boku Johna Mayalla. „Guitar Heroes: The Decca Years 1965–1967” przypomina cztery albumy z okresu, w którym Bluesbreakers kształtowali brzmienie brytyjskiego bluesa. Kolekcja ukazała się 9 października. Wydaniu towarzyszą: nowy mastering edycji winylowej oraz obszerna książka poświęcona zespołowi i jego gitarzystom.
Niewiele postaci wywarło tak duży wpływ na rozwój brytyjskiej muzyki rockowej jak John Mayall. Nazywany ojcem chrzestnym brytyjskiego bluesa, przybliżył całemu pokoleniu słuchaczy muzykę Muddy’ego Watersa, Freddiego Kinga, Otisa Rusha i Williego Dixona. Jednocześnie stworzył zespół, w którym młodzi muzycy mogli doskonalić warsztat i szukać własnego brzmienia.
W latach 1965–1967 Bluesbreakers stali się ważnym etapem w karierach Erica Claptona, Petera Greena i Micka Taylora. Clapton współtworzył później Cream, Green założył Fleetwood Mac, a Taylor dołączył do The Rolling Stones. Ich odmienne style gry pomogły zdefiniować brytyjski blues i położyły fundamenty pod rozwój blues rocka.
„Guitar Heroes: The Decca Years 1965–1967” obejmuje cztery płyty: „John Mayall Plays John Mayall (Live at Klooks Kleek)” z 1965 r., „Blues Breakers with Eric Clapton” z 1966 r. oraz „A Hard Road” i „Crusade” z 1967 r. Razem dokumentują ewolucję zespołu w ciągu trzech przełomowych lat.
To także zapis przemiany amerykańskiego elektrycznego bluesa w muzykę o wyraźnie brytyjskim charakterze. Nagrania pokazują Mayalla jako mentora, lidera i wizjonera, który potrafił stworzyć przestrzeń dla gitarzystów o zdecydowanie różnych osobowościach.
Czteropłytowa edycja winylowa otrzymała nowy mastering w Abbey Road Studios, przygotowany bezpośrednio z oryginalnych taśm matek wytwórni Decca. Wykorzystano w pełni analogowy tor sygnałowy AAA, bez etapu cyfrowego, zachowując dynamikę i ciepło oryginalnych nagrań.
Wydawnictwu towarzyszy 40-stronicowa książka w twardej oprawie. Zawiera napisany specjalnie na tę okazję esej historyka muzyki Harry’ego Shapiro, poświęcony kolejnym składom Bluesbreakers oraz ich wpływowi na blues i rock. Książkę uzupełnia graficzne drzewo genealogiczne, które pozwala prześledzić dalsze drogi muzyków – od zespołu Mayalla do Cream, Fleetwood Mac i The Rolling Stones.
Po sześciu dekadach te nagrania pozostają świadectwem okresu, który odmienił brytyjską muzykę. „Guitar Heroes: The Decca Years 1965–1967” przypomina, jak wiele późniejszych rockowych historii zaczęło się w Bluesbreakers.