Pierwszy w historii podwójny album Cream, który zdobył status platyny, 12 czerwca ukaże się w nowym wydaniu. Zawiera ono niepublikowane nagrania i rarytasy z taśm uznawanych za zaginione.
14 czerwca 1968 roku zespół Cream wydał swój trzeci album „Wheels of Fire”, który uchwycił twórczy szczyt jednej z najbardziej wpływowych formacji w historii muzyki. Wydawnictwo składało się z płyty studyjnej oraz drugiego krążka z porywającymi nagraniami koncertowymi. Zaledwie 26 dni później grupa ogłosiła zakończenie działalności – w momencie, gdy album nie zdążył jeszcze ukazać się w Wielkiej Brytanii. Premiera w ojczyźnie zespołu nastąpiła dopiero dwa tygodnie później, pozostawiając fanów po obu stronach Atlantyku w stanie jednoczesnego zachwytu, zaskoczenia i dezorientacji.
Prawie 60 lat później „Wheels of Fire” powraca w bogato przygotowanej reedycji, która jest już dostępna w przedsprzedaży w sklepie MusicDrop. Po raz pierwszy zawiera ona oryginalne taśmy mono, przez dekady uznawane za zaginione, a także niepublikowane wcześniej nagrania, alternatywne miksy, materiały koncertowe oraz nowo odrestaurowaną wersję stereo. Usunięto w niej zastosowany w 1968 roku proces Haeco-CSG, który powodował rozmycie oryginalnego obrazu stereo. Edycję Super Deluxe promuje odświeżone lyric video do przeboju „White Room”:
Cream to brytyjskie rockowe trio założone w Londynie w 1966 roku, powszechnie uznawane za pierwszy „superzespół” w historii. W jego skład wchodzili wybitni muzycy: Jack Bruce (bas i wokal), Eric Clapton (gitara i wokal) oraz Ginger Baker (perkusja i wokal). Każdy z nich zdobył wcześniej uznanie w innych znaczących formacjach, takich jak The Yardbirds, Bluesbreakers Johna Mayalla, Manfred Mann czy The Graham Bond Organisation.
Dwa pierwsze albumy zespołu – „Fresh Cream” (1966) i „Disraeli Gears” (1967) – odniosły natychmiastowy sukces, a drugi z nich trafił do pierwszej piątki list przebojów po obu stronach Atlantyku. Oczekiwania wobec „Wheels of Fire” były więc ogromne. Album ukazał się w Stanach Zjednoczonych 14 czerwca 1968 roku nakładem Atco, a w Wielkiej Brytanii 9 sierpnia dzięki Polydor. Natychmiast stał się bestsellerem – osiągnął 3. miejsce na brytyjskiej liście oraz 1. miejsce w USA, Kanadzie i Australii, stając się pierwszym w historii podwójnym albumem, który zdobył status platyny. Mimo to już 10 lipca zespół ogłosił, że zakończy działalność z końcem roku, wskazując na utratę wspólnego kierunku artystycznego.
Nowa edycja Super Deluxe, która ukaże się 12 czerwca, zawiera m.in. referencyjne taśmy producenta i multiinstrumentalisty Felixa Pappalardiego, które przez lata uważano za bezpowrotnie utracone. Materiał ten daje unikalny wgląd w proces powstawania nagrań studyjnych.
Historia odnalezienia tych taśm sięga lat 60., gdy Felix Pappalardi wraz z żoną Gail wynajmowali przestrzeń w Greenwich Village w Nowym Jorku. Przy wyprowadzce na początku lat 70. pozostawili setki taśm w plastikowej torbie. Na szczęście zostały one zabezpieczone przez kolejną najemczynię. Wśród nich znalazły się nagrania m.in. zespołu Youngbloods oraz kluczowe materiały Cream. Około dwie dekady temu kolekcjoner Kore Yoors zdobył te taśmy i przekazał je Larry’emu Yelenowi – producentowi nominowanego do Grammy dokumentu „Eric Clapton: Life in 12 Bars” i uznanemu historykowi twórczości Claptona. Wspólnie z nagradzanym producentem reedycji Billem Levensonem oraz ekspertem A&R Johnnym Chandlerem doprowadzili do zakupu, digitalizacji i wykorzystania nagrań w projekcie, nad którym pracowano przez wiele lat.
Sesje nagraniowe z udziałem Pappalardiego rozpoczęły się latem 1967 roku w londyńskim IBC Studios, jeszcze przed premierą „Disraeli Gears”. Prace kontynuowano w USA jesienią tego samego roku oraz wiosną 1968. Drugi krążek albumu zawierał nagrania koncertowe z Winterland Ballroom oraz Fillmore. Drugie solo Erica Claptona w utworze „Crossroads” znalazło się w czołówce wielu zestawień najlepszych gitarowych solówek wszech czasów.
Choć zespół wydał jeszcze jeden album – krótkie „Goodbye” (1969) – to właśnie „Wheels of Fire” pozostaje jego artystycznym szczytem. Album ten, wraz z wcześniejszymi wydawnictwami Cream, nieustannie inspiruje kolejne pokolenia muzyków.