Majestatyczny drugi album Queen w imponującym wydaniu

Pół wieku po tym, jak uczynił ich supergwiazdami, majestatyczny drugi album Queen zatytułowany „Queen II” został zremiksowany, zremasterowany i rozszerzony na potrzeby specjalnego boksu.

Uważany przez wielu za pierwsze arcydzieło w karierze grupy „Queen II” ukazał się pierwotnie w 1974 r. Nad nowym miksem czuwali Justin Shirley Smith, Joshua J Macrae i Kris Frederikson, wspierani przez pełniących rolę producentów wykonawczych Briana Maya i Rogera Taylora.

Box „Queen II Collector’s Edition” w formacie 6CD+2LP zawiera mix z 2026 r., niepublikowane nagrania studyjne, odrzuty, demówki, nagrania koncertowe oraz zapisy sesji radiowych. W skład wydania wchodzi także licząca 112 stron książka z niepublikowanymi wcześniej fotografiami, odręcznie zapisanymi tekstami piosenek, wpisami z dzienników, unikalnymi pamiątkami oraz wspomnieniami muzyków dokumentującymi proces pisania i nagrywania albumu.

– „Queen II” było największym krokiem naprzód, jaki kiedykolwiek wykonaliśmy. Tak naprawdę to właśnie wtedy zaczęliśmy tworzyć muzykę w taki sposób, w jaki chcieliśmy to robić, a nie tak, jak próbowano nas do tego nakłonić – przyznaje Brian May.

– Przy „Queen II” nie mogłem uwierzyć, ile pracy w to włożyliśmy. Czuliśmy, że rozwijamy własne brzmienie. Byliśmy pionierami wielośladowego nagrywania. Dawało to ogromną paletę możliwości – mogliśmy tworzyć potężne chóralne partie, dysponując zaledwie trzema głosami – dodaje Roger Taylor.

Na przestrzeni lat fani okrzyknęli „Queen II” koroną w dorobku zespołu. Jednym z największych wielbicieli albumu jest wokalista Guns N’ Roses Axl Rose, który powiedział: – W przypadku Queen mam swojego faworyta – to „Queen II”. Gdy ten album wychodził, początkowo podobały mi się tylko pojedyncze utwory. Z czasem umysł otwierał mi się na różne style. Ta płyta była czymś, co zawsze chciałem osiągnąć.

Do przygotowania nowego miksu May i Taylor zaprosili zespół, który pracował wcześniej nad reedycją „Queen I” i kilku innych wydawnictw nadzorowanych przez gitarzystę i perkusistę Queen.

– Chodziło o to, by wydobyć z tych utworów jeszcze większą klarowność. Nie chcieliśy niczego dodawać, ale pokazać więcej tego, co już tam było i osiągnąć pożądane brzmienie – wyjaśnia Justin Shirley-Smith.

„Queen II”, podobnie jak debiut, powstawało w londyńskim Trident Studios. Współproducentem płyty był Roy Thomas Baker. W trakcie prac nad „dwójką” członkowie Queen w pełni przejęli kontrolę nad swoim losem. Byli do tego doskonale przygotowani – utwory „Father To Son” i „Ogre Battle” wykonywali na koncertach już we wrześniu 1973 r. Efektem był album, który nie tyle zburzył dotychczasowe schematy, ale stworzył je na nowo – w znacznie większej skali.

– Chciałem dać z siebie wszystko, nie iść na żadne kompromisy. Cały zespół nie uznaje półśrodków – mówił w okresie nagrywania albumu Freddie Mercury.

Wydany pierwotnie w Wielkiej Brytanii 8 marca 1974 r. „Queen II” do dziś brzmi niezwykle. Odważne, śmiałe i ambitne – to dzieło zespołu o niezachwianej wierze w siebie, wizji i możliwościach. Utwory obejmują zarówno złożone i misternie skonstruowane kompozycje, jak i surowe, ciężkie fragmenty, z wokalami ułożonymi w niemal operowe struktury oraz słynną „gitarową orkiestrą” Briana Maya.

Podobnie jak zdobiące okładkę ikoniczne zdjęcie autorstwa Micka Rocka, „Queen II” to album światła i cienia. Zamiast tradycyjnych stron A i B, album został podzielony na Side White i Side Black. Pierwszą z nich zdominowały kompozycje Briana Maya, w tym „Father To Son” oraz eteryczne „White Queen (As It Began)”, a zamyka ją utwór Rogera Taylora „The Loser In The End”.

Side Black należy do Freddiego Mercury’ego i jego złożonych muzycznych wizji – od potężnego „Ogre Battle”, przez inspirowany malarstwem Richarda Dadda „The Fairy Feller’s Masterstroke”, aż po „Seven Seas Of Rhye”, który był pierwszym hitem zespołu w Wielkiej Brytanii. Centralnym punktem jest wieloczęściowy „The March Of The Black Queen”.

– „The March Of The Black Queen” był zdecydowanie zapowiedzią „Bohemian Rhapsody”. Umysł Freddiego działał na zupełnie innym poziomie – uważa Brian May.

Nowe wydanie znacząco poszerza kontekst albumu.

CD2: „Queen II – Sessions” zawiera w pełni niepublikowane wcześniej wersje wszystkich utworów w postaci nagrań roboczych z sesji w Trident Studios – z pomyłkami, wersjami roboczymi i rozmowami członków zespołu.

„Sessions” prezentuje alternatywną listę utworów, pokazującą, jak powstawał album. Niektóre nagrania, takie jak „Father To Son” i „Some Day One Day”, zawierają wokale robocze oraz partie muzyczne subtelnie różniące się od ostatecznych wersji, podczas gdy inne – jak „The Fairy Feller’s Master-Stroke” i „The March Of The Black Queen” – ukazują kwartet dążący do perfekcyjnego dopracowania napisanej przez siebie muzyki.

– Te odrzuty pokazują, jak bardzo oddany i jak niezwykle precyzyjny był zespół – mówi Joshua J Macrae, który wraz z Justinem Shirley-Smithem i Krisem Fredrikssonem przejrzał dziesiątki godzin nagrań, aby wybrać odpowiednie wersje do publikacji.

CD3: „Queen II – Backing Tracks” prezentuje utwory bez głównych wokali, eksponując kunszt instrumentalny zespołu.

CD4: „Queen II – At The BBC” zawiera nagrania z sesji dla BBC Radio 1, przygotowane dla legendarnych prezenterów Johna Peela i Boba Harrisa.

CD5: „Queen II Live” zawiera nagrania koncertowe z londyńskich występów w Rainbow Theatre oraz Hammersmith Odeon, ukazujące zespół u szczytu możliwości scenicznych. – Wychodzimy na scenę, dajemy z siebie wszystko i zostawiamy publiczność w osłupieniu – mówił w 1974 r. Brian May.

Integralną częścią wydania jest także 112-stronicowa książka zawierająca niepublikowane zdjęcia, odręcznie zapisane teksty, listy, notatki i archiwalne materiały, tworzące wielowymiarowy obraz powstawania albumu.

52 lata po premierze „Queen II” pozostaje jednym z najważniejszych kamieni milowych w historii zespołu – wyraźną deklaracją ich tożsamości i możliwości.

– Pędziliśmy naprzód, tworząc wokalne i instrumentalne aranżacje – to było spełnienie marzeń. Nosiliśmy to w sobie od dawna i w końcu mogliśmy to urzeczywistnić – mówi Brian May, na co Roger Taylor dodaje: – Żaden inny album nie brzmi jak „Queen II”. Zyskaliśmy własną tożsamość – i po prostu robiliśmy to, co chcieliśmy zrobić.

1. Procession

2. Father To Son

3. White Queen (As It Began)

4. Some Day One Day

5. The Loser in the End

6. Ogre Battle

7. The Fairy Feller's Master–Stroke

8. Nevermore

9. The March of the Black Queen

10. Funny How Love Is

11. Seven Seas Of Rhye

1. Procession (Stage Intro Tape – April 1973)

2. Father To Son (Takes 4 & 9 – with Guide Vocal)

3. As It Began (Brian's Studio Demo – October 1969)

4. Some Day One Day (Take 1 – with Guide Vocals)

5. The Loser In The End (Roger's First Demo)

6. The Loser In The End (Roger's Second Demo)

7. Ogre Battle (Takes 2 & 6 – with Guide Vocal)

8. The Fairy Feller's Master–Stroke (Takes 4 & 9)

9. Nevermore (Take 6)

10. The March Of The Black Queen (First Section Takes 3 & 5)

11. The March Of The Black Queen (Second Section Take 1)

12. Funny How Love Is (Take 4)

13. Seven Seas Of Rhye (Takes 4, 5 & 6)

14. I Do Like To Be Beside The Seaside (Take 4)

15. See What A Fool I've Been (B–side Version 2026 Mix)

16. Not For Sale (Polar Bear)

1. Procession

2. Father To Son

3. White Queen (As It Began)

4. Some Day One Day

5. The Loser in the End

6. Ogre Battle

7. The Fairy Feller's Master–Stroke

8. Nevermore

9. The March of the Black Queen

10. Funny How Love Is

11. Seven Seas Of Rhye

1. See What a Fool I've Been (BBC Session 2, July 1973 – 2011 Mix)

2. Ogre Battle (BBC Session 3, December 1973)

3. Nevermore (BBC Session 4, April 1974)

4. White Queen (As It Began) (BBC Session 4, April 1974)

5. Procession – Intro Tape (Live at Golders Green Hippodrome, 13th September 1973)

6. Father To Son (Live at Golders Green Hippodrome, 13th September 1973)

7. Son And Daughter (Live at Golders Green Hippodrome, 13th September 1973)

8. Guitar Solo (Live at Golders Green Hippodrome, 13th September 1973)

9. Son And Daughter – Reprise (Live at Golders Green Hippodrome, 13th September 1973)

10. Ogre Battle (Live at Golders Green Hippodrome, 13th September 1973)

11. Liar (Live at Golders Green Hippodrome, 13th September 1973)

12. Jailhouse Rock (Live at Golders Green Hippodrome, 13th September 1973)

1. Procession – Intro Tape (Live at the Rainbow, March 1974)

2. Father To Son (Live at the Rainbow, March 1974)

3. Ogre Battle (Live at the Rainbow, March 1974)

4. White Queen (As It Began) (Live at the Hammersmith Odeon, December 1975)

5. The March Of The Black Queen (Live at the Rainbow, March 1974)

6. The Fairy Feller's Master–Stroke (Live at the Rainbow, March 1974)

7. Seven Seas Of Rhye (Live at the Rainbow, March 1974)

8. See What A Fool I've Been (Live at the Rainbow, March 1974)

1. Procession

2. Father To Son

3. White Queen (As It Began)

4. Some Day One Day

5. The Loser in the End

1. Ogre Battle

2. The Fairy Feller's Master–Stroke

3. Nevermore

4. The March of the Black Queen

5. Funny How Love Is

6. Seven Seas Of Rhye